Kompulsy/ Bulimia -- GRUPA WSPARCIA.

Napisano 7 miesięcy temu

(List #1)

Mam 21lat. Od ponad 3 walczę z bulimią. Początki były niewinne a kilka miesięcy później bałam się wychodzić z domu a z zajebiście roześmianej chociaż pulchnej dziewczyny stałam się wychudzonym stworkiem z depresją, myślami samobójczymi itp itd. To nie prawda, że wpadają w chorobę głupie laski, które chciały się poodchudzać bo teraz już wiem, że w 90% przypadków wszystko zaczyna się w domu rodzinnym. I nie ważne, że rodzice wmawiają wam (jeśli wiedzą) że to wasza wina. Mi wmawiali.  W najgorszym momencie wymiotowałam po 5-6 razy dziennie, gdy nie mogłam iść do kibla szłam pod prysznic. Wymiotowałam w szkole i do foliowych torebek w pokoju. Bolało mnie gardło, ręce i brzuch. Koszmar. Senes na porządku dziennym. Śmieszyło mnie, że rodzie nie słyszą i się nie domyślają a tak naprawde chyba po prostu nie chcieli słyszeć i widzieć. Gdy wyjechałam na studia miałam nadzieję na wyrwanie się z domu, na rzucenie problemów, ale... sama nie dałam rady. Myślałam, że nie umiem dłużej tak żyć. Wtedy spotkałam chłopaka, z którym pierwszy raz byłam szczera. Niespodzianka- zamiast mnie odrzucić, powiedział- zawalczymy o Ciebie. Namówił mnie na psychologa, na terapie, wspierał i ... pokochał. Pierwszy raz ktoś mnie kochał. Poszłam na terapie. Najpierw chodziłam 7miesięcy do psychiatry na spotkania wstępne. Potem byłam na 3miesięcznej terapii grupowej. Codziennie oprócz uczelni, projektów miałam też terapie. Szczerze? To mega ciężki czas. To nie są milusie spotkania tylko emocje, które rozwalają. Płakałam codziennie, byłam nieznośna, zazdrosna, runał mój związek bo nawet ten kochający chłopak nie mógł ze mną wytrzymać. To było kilka miesięcy temu. 

Napisano 7 miesięcy temuEdytowane przez Lotokot 7 miesięcy temu

(List #2)

ech jak w wakacje nie zdarzylo mi sie wymiotowac (a przynajmniej nie sama z siebie:p) i generalnie odpuscilam sobie cale myslenie o schudnieciu to przytylam kilka kg tak ze nie moglam patrzec na siebie. udalo mi sie juz je zrzucic, ale jak pomysle, ze moge wrocic do mojej wagi sprzed 2 lat to wole trwac tak jak jest. tylko zaznacze, ze nie mam tak ja ty mialas, po prostu dosc czesto mam kompulsy, a czasem konczy sie rzyganiem (wlasnie raz na 3-4 tygodnie), choc tak naprawde niedobrze mi sie robi i chce mi sie wymiotowac niemal po kazdym jedzeniu. :/ teraz jak czuje ze chce cos zjesc to wpieprzam chudy bialy twarog i lekki serek wiejski, bo od bialka nie da sie przytyc.

Napisano 7 miesięcy temu

(List #3)

Ja własnie jak powstrzymywałam się przed wymiotowaniem to przed długi czas tylko się objadałam. I przytyłam. 16kg. I też wpadałam na pomysły jedzenia białka, ale nie wiem czy tak umiesz długo- ja po kilku napadach "białkowych" kupowałam pączki, batoniki, pizze, majonez i wszytko co tłuste, kaloryczne i niezdrowe. 

Napisano 7 miesięcy temu

(List #4)

Na co dzień nie jem samego białka, bo mnie mdli, tylko jak koniecznie muszę się nażreć. I w sumie sama nie kupuję jedzenia, to jedyny nawyk, który mnie ratuje - jem tylko to co jest w domu. Dlatego najczęściej kończy się na budyniach light satino, ciemnym chlebie z maslem lub twarogiem, goudzie light, krakowskiej suchej, serach plesniowych. Sporadycznie jakies ciastka albo batony, bo mama pilnuje. ;)

Napisano 7 miesięcy temu

(List #5)

Eh... Kiedyś miałam, że jak jadłam to płakałam, nie chciałam nic jeść bo dla mnie 300 kcal to za dużo... No i teraz wyglądam jak wyglądam... B mi przeszło... Chyba nawet trochę żałuję :( Ale nie chcę tak...

Napisano 7 miesięcy temu

(List #6)

Żeby pozbyć się kompulsów i bulimii w jakiś sposób trzeba się pozbyć strachu przed tym jedzeniem i przed uczuciem najedzenia. Uczucie sytości w żołądku jest.. normalne i tego trzeba się nauczyć na pamięć ;) Teraz kiedy jem śniadanie czy obiad to idę chwilę poleżeć na łóżku bo czuję się taka pełna, ale uwaga- to się trawi! Za kilka godzin nie ma po tym śladu (pod warunkiem, że nie zjadłam 3kawałków pizzy z majonezem a normalną, zdrową szamkę z mnóstwem warzyw i  białka), na wadze mniej a ja szczęśliwa i niezagłodzona. Niezagłodzona to też trochę znaczy bez potrzeby opychania się.... 

Napisano 7 miesięcy temu

(List #7)

Ale ja już się go pozbyłam i wyglądam jak wyglądam, nie jestem już zdrową silną dziewczyną. Zaczęłam się odżywiać jak kiedyś, ale to nic nie daję, nic nie chudnę, fakt, ze wtedy nie potrzebowałam chudnąć, a trzymałam linię, bez żadnych ćwiczeń jedząc warzywa i owoce.

Napisano 7 miesięcy temu

(List #8)

No właśnie umiesz. Tylko na razie jeszcze nie chcesz... Życzę Ci powodzenia na potem ;)

Napisano 7 miesięcy temu

(List #9)

negatywne komunikaty jakie sobie same do siebie wmawiamy typu: nie potrafę, nie mogę, to nie działa... nie pomagaja a jedynie rujnują poczucie, że się uda i wiarę w wyleczenie... to taki autosabotaż, który paralizuje zdolnosc człowieka do zmian i przciwstawiania sie niekorzystnym nawykom.... najpierw nalezałoby popracowac nad motywacją i uzdrawianiem EGO, nad jakimis pozytywnymi afirmacjami, które zajęłyby miejsce tym czarnym myslom, że jesteśmy tylko ezwolnymi marionetkami a jakiś diabelski czort pociąga za sznurki a my bezsilnie poddajemy się jego woli.... NIE!!!! to jest jedynie wymówka, żeby trwac w tym bagnie bo choc jest ono wyniszczające to daje jakies ukojenie i jest jedynym sposobem jaki sobie same wypracowałysmy, żeby radzic sobie z ZYCIEM!!!! przejmijmy w końcu odpowiedzialnosc za własne postępowanie, odrzumy te destrukcyjne mysli o niemocy i słabości, nie skupiajmy się na wadach, trzeba szukac SIŁY!!! i WIARY!!!! jeśli do tej pory wszystkie sposoby radzenia sobie z kompuslami czy bulimia zawiodły to oznacza , że trzeba szukac nowych... im dłużej będziecie w tym tkwic tym bardziej utrwali się taki model reakci w mózgu niczym jakiś wirus i trudno go będzie zlikwidowac ale na boga nie wierzcie, że jest to NIEMOŻLIWE!!!! wszystko jest do zrobienia, ale potrezbny jest BÓL, ŚWIADOMOŚC, CHĘC ZMIAN I WIARA W POWODZENIE....

Napisano 7 miesięcy temu

(List #10)

TUTAJ  jest niezmykle pomocna praca psychologiczna na ten temat, która wyjasnia mechanizmy powstawania uzależnienia i sposoby, aby się jemu przeciwstawic... miłej i owocnej lektury,

a jesli ktoś zna angielski albo chce mu się wrzucac do translatora to TUTAJ  jest dobra strona, która równiez odpiowiada na wiele kwestii w tym temacie...