Grupa dla wszystkich z tym problemem. Wspieramy się w trudnych chwilach.
Napisano 7 miesięcy temu
(List #11)
dla tych, które na [poważnie podchodzą do tego, żeby jednak sobie z tym samemu poradzic proponuje też strony, dzięki którym mozna pozytywnie sie nakręcic i poczytac o róznych skutecznych technikach NLP, które propgramuja nasz umysł na dokonywanie zman:
Napisano 7 miesięcy temu
(List #12)
Afirmacje -tak. Poprawa ego i wiary w siebie- tak. Poradzić sobie sama- nie :P Ale to tylko moje zdanie bo po prostu na terapii były kobietki, które walczyć same próbowały od kilku-kilkunastu lat i nauczyły się i wpoiły sobie zasady, które na dłuższą metę skuteczne nie były :P
Napisano 4 miesiące temu
(List #13)
Napisano miesiąc temu
(List #14)
Ja mam dokładnie takie same objawy co ty , od paru miesięcy już nie wymiotuje , bo niszczyło mnie to. staram się jeśc normalnie ale udaje mi się to przez 2 dni , a potem znowu mam napad, i tak w kółko , nie potrafię z tego wyjśc , nie mogę patrzec na siebie ,ale do wymiotów też wrócic nie mogę , a nauczyc sie normalnie jesc nie umiem .. błędne koło ..
Napisano 9 dni temuEdytowane przez abstynentka 9 dni temu
(List #15)
Mam 16 lat. U minie zaczęło się to dokładnie rok temu - od niewinnych diet. Stopniowe zmniejszanie kalorii, obawa przed przytyciem.. Bywało, że nie jadłam kilka dni. Głodówka zawsze kończyła się kompulsami, obżarstwem a następnie próbami zwrócenia posiłku - najczęściej wymiotowanie. Mogłam wymiotować po 5 razy dziennie.
Napisano 9 dni temu
(List #16)
@Pat..i..Kot mam tak samo... lecę do sklepu, pakuję do koszyka pełno jedzenia, pędzę do kasy a po drodze już jem ze wstydem... jakie to okropne.. aż wstyd się przyznać. czuję się jak śmieć.
Napisano 7 dni temu
(List #17)
Niewiarygodne, myślałam, że jestem sama z tym problemem. Czuję zawroty głowy, szybko zabieram ciemną torbę na zakupy i zbieram tony tony jedzenia. Frytki, pączki, chleb, chipsy, popcorn, orzeszki, czekolady, ciastka, lody, makaron...wszystko na co mam ochotę.
Potem z przerażeniem rozglądam się przy kasie czy nie ma kogoś znajomego, czasem udaję, że to na imprezę. Idę na mieszkanie...cała mokra z nerwów, prawie biegnę. Nie patrzę na ludzi wokoło, tak mi strasznie wstyd, jestem taka strasznie samotna. Wiem, że nikt tego nie robi, inni są normalni i kupują po jednym batoniku na lunch albo jedno piwo i chipsy. Po cichu wchodzę do swojego pokoju, nie pokazuję się współlokatorkom przez wiele godzin- tak mi wstyd. Ten nałóg mnie zabija, zabiera mi życie. Mam 20 lat !! Ludzie cieszą się imprezami, wypadami do miasta, do klubu, mają przyjaciół na wspólne zakupy w galerii. A ja zawsze konczę tak samo- na początku grono nowych znajomych, które potem sama od siebie odpycham uciekając od kontaktu, od spotkania, od imprezy. Wstydzę się osądzania, ich myśli że np przytyłam. Poza tym zawsze jestem zmęczona i śpiąca bo u mnie jest albo obżeranie albo głodówka. Boję się wymiotów, tak strasznie chciałabym umieć zwracać to wszystko co pochłonęłam :( Przynajmniej nie byłoby tak widać efektów mojego postępowania.
Potrafię przez kilka dni i nocy pod rząd siedzieć w ciemnym pokoju, z laptopem na łóżku i opakowaniami po żarciu. W tajemnicy...nikt o tym nie wie. Mój chłopak, moja mama mają zupełnie inny obraz mnie w momencie kiedy tak siedzę w dresach i z czerwonymi oczami od płaczu opowiadam przez telefon o tym jak się uczę do kolokwium.
Tracę grunt pod nogami. Nie mam żadnych znajomych, zaległości na studiach. Czuję STRACH i CHAOS. Wszystko wymyka mi się spod kontroli, chcę tylko iść spać albo oglądać filmy. Kiedyś w końcu postradam zmysły od tego wszystkiego. Nie wiem kim jestem. Straciłam swoją osobowość. Nie potrafię normalnie wygłosić głupiej prezentacji bo tak strasznie się trzęsę i zapominam tekstu. Unikam imprez, unikam spotkań ze znajomymi mojego chłopaka. Jestem zamulona, śpiąca i ciągle smutna i zła.
Jedynym wyjściem u mnie jest całkowita abstynencja od niemal każdego produktu. Tak jak alkoholik nie może pić, tak ja...? nie mogę jeść. Zamiast tego piję- kawę z mlekiem, wodę z cytryną, litry herbaty czerwonej, oranżady z aspartamem. Kiedy już osiągam swoje -10 kg przechodzę na soki i zupy miksowane. Ostatnio tak było, w miesiąc dużo schudłam ale nadeszło kilka komentarzy, żebym przestała chudnąć, że już jestem za chuda. Przyszły święta, zapachy i ciągłe namowy. Koszmar wrócił na nowo i gdy tylko wróciłam na studia, przez 3 doby krążyłam między sklepami a ciemnym pokojem...
JESTEM W TYM TAK STRASZLIWIE SAMOTNA !! Nie radzę sobie z tym wszystkim.
Napisano 7 dni temu
(List #18)
tak mi dziwnie czytać Wasze wypowiedzi, o tych wycieczkach do sklepów. To dla mnie takie nierealne, że jest ktoś jeszcze kto robi to samo co ja...
Nienawidzę siebie za to
Nasze diety
są wspierane przez:
Kupując dietę
Zdrowe serce wspierasz:
Vitalia jest
rekomendowana przez:
